Powrót do dzieciństwa - Koszmarny Karolek

Ponieważ Dzień Dziecka już dziś, pomyślałam, że warto by napisać coś w tej tematyce. Pierwotnie miałam skonstruować top listę książek dla dzieci w oparciu o to, co sama kochałam czytać naście lat temu. Ta lista też się zjawi, ale jakby za sprawą przeznaczenia zawędrowała do biblioteki w Trzebielinie, gdzie dorwałam moją dziecięcą miłość – konkretnie chodzi o serię książek o Koszmarnym Karolku.

Początkowo miałam lekkie obawy – pamiętałam tę pozycję jak coś świetnego. Będąc w podstawówce książki z tej serii połykałam w ciągu dnia, a autorka była moim guru… A jak wszyscy wiemy gusta się zmieniają, ludzie dorastają i teraz – z upływem czasu – książka mogła wydać mi się trywialną paplaniną, a mój pierwszy książkowy mąż już nie byłby tak fantastyczny.

Mimo obaw w końcu przeczytałam książeczkę (bo inaczej nie mogłabym nazwać tych kilku opowiadań) i… Poczułam, że natychmiast chcę sięgnąć po kolejną. Może nie czytałam już jej przez dzień a przez godzinę, ale wciąż byłam tak samo zachwycona. Francesca Simon idealnie oddała spojrzenie dziecka na świat, a Karolek mimo upływu lat wciąż bawi swoją koszmarnością. Jego wyzwiska, sprzeczki z bratem i ambicje w postaci najbardziej zagraconego pokoju idealnie pokrywają się z dziecięcymi wspomnieniami moimi i moich znajomych… Ewentualnie marzenia ciut się zmieniają, bo mi marzyła się sprzedaż rękawiczek z papierków po cukierkach, a koledze kolekcja chusteczek higienicznych. Poza tym mimo obecnego wieku wciąż bawiłam się świetnie i nawet jeśli na wybryki w postaci alarmu z powodu rekina w basenie przymykałam oczy, bawiłam się wyśmienicie. Najwidoczniej moje obawy okazały się bezpodstawne, a Karolek rozbawi cię niezależnie, czy masz lat osiem, czy osiemdziesiąt.